تناجی
صائب

شمارهٔ ۵۷

ز جلوه تو حیاتی است خاکساران راکه خون مرده شمارند آب حیوان را
چو برق بگذر ازین خاکدان که در یک دمسفال تشنه کند آه گرم، ریحان را