شمارهٔ ۱۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و زوال اشاره می‌کند. او می‌گوید که دوران شادابی و خوشی گذشته است و حالا به یادگاری از آن روزها تنها حسرتی باقی مانده است. به ویژه او به ابروی معشوقه‌اش می‌پردازد و می‌پرسد چرا ابرویش مانند هلال زیبا نیست، و این را به طعنه‌ای به گذر عمر و بیماری تعبیر می‌کند.
سرکشم ز ابر بهاری گذشته استشراب من از خوشگواری گذشته است
هوش مصنوعی: من از روزهای بارانی و شاداب بهار عبور کردهام و حالا دیگر شراب من از شادی و خوشی برنگشته است.
چرا ابرویت چون هلالی نباشد؟که عمرش به بیمارداری گذشته است
هوش مصنوعی: چرا ابروهای تو مانند هلال نیستند؟ زیرا عمر آن به بیماری و درد گذشته است.