تناجی
صائب

شمارهٔ ۱۴۴

زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد
برنمی خیزد ز شور حشر، یارب بخت مندر کدامین ساعت سنگین به بالین سر نهاد