شمارهٔ ۱۴۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به شکایت از تلخی رابطه‌ها و دوستی‌ها می‌پردازد. او می‌گوید که شنیدن دردها و تلخی‌های دوستان باعث شده که شیرینی زندگی‌اش در دهانش تلخ شود. در نهایت، او به وضعیتی اشاره می‌کند که فرد بیمار همیشه در حال چشیدن تلخی و زهر است و نمی‌تواند از آن رهایی یابد.
شنیدم آنقدر از دوستان تلخکه شد شیرینی جان در دهان تلخ
هوش مصنوعی: می‌گوید که به قدری از دوستان ناامید و ناراحتکننده شنیدهام که شیرینی زندگیام را به تلخی تبدیل کردهاند.
نباشد چشم او بی زهر چشمیبود بیمار را دایم دهان تلخ
هوش مصنوعی: چشمان او همیشه به نوعی زهرآلود است و این موضوع باعث میشود که بیمار همیشه تلخی را در دهانش احساس کند.