شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تلخی و زهرین بودن زندگی اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که در دلش شادی و لبخند وجود ندارد و تنها با بخت بد خود مواجه است. همچنین به این موضوع می‌پردازد که زندگی بدون لذت (شراب) به گونه‌ای بریده و ناتمام است. او خود را مانند پیاله‌ای می‌بیند که با شراب تلخ پر شده و از این وضعیت نگران است.
زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ
هوش مصنوعی: اگر حالت خوش نباشد و شیرینی زندگی را نچشی، چطور میتوانی از تلخیها و دشواریها لذت ببری؟ با بخت بد و ناکام، خوردن آب تلخ به هیچ وجه آسان نیست.
بی می نیم شکفته، همانا بریده اندهمچون پیاله ناف مرا با شراب تلخ
هوش مصنوعی: بدون نوشیدن شراب، حالتی گلگون و شاداب دارم، اما همچون یک پیاله که از وسط بریده شده، به خاطر تلخی زندگی، احساس نقص و درد میکنم.