شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأثیر عشق و جذبه الهی بر عقل انسان اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عشق و زیبایی‌های الهی می‌تواند عقل را از حالت عادی خارج کند و به سوی ستایش و محبت سوق دهد. همچنین، از لطف و رحمت الهی سخن می‌گوید که به مانند باران، بر دل‌ها می‌بارد و برکات و مغفرت را به همراه دارد. به طور کلی، شعر به زیبایی و قدرت عشق و رحمت الهی می‌پردازد.
عقل را از مغز بیرون داغ سودا می‌بردجذبه خورشید شبنم را به بالا می‌برد
هوش مصنوعی: عقل در اثر شدت عشق و علاقه تحت تأثیر قرار میگیرد و از هوش و تدبیر خود دور میشود، مانند اینکه نور خورشید شبنم را به سمت بالا میکشد.
نوبهار مغفرت از مشرب ما سرخ‌روستابر رحمت آب از پیمانه ما می‌برد
هوش مصنوعی: بهار بخشش و رحمت از منبع ما به شدت در حال جاری شدن است و باران رحمت مانند آبی است که از جام ما بر زمین میریزد.