شمارهٔ ۱۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وفا و زیبایی گل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که باغ جهان از این وفا خالی است. او همچنین به زحمات باغبان اشاره می‌کند که حتی اگر به گوشه‌ای از قفس برود، هیچ‌گاه از زبانش نمی‌افتد که جایی برای گل‌ها وجود ندارد. به طور کلی، این اشعار تاسف و غم ناشی از فقدان زیبایی و وفای گل‌ها را به تصویر می‌کشد.
اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
هوش مصنوعی: اگرچه باغ زندگی به خاطر وفاداری گل‌ها خالی است، اما سختیها و مشکلات نباید باعث شود که انسان از زیباییها و عشق دور بماند.
اگر به کنج قفس راه باغبان افتدنمی‌رود به زبانش که جای گل خالی است
هوش مصنوعی: اگر باغبان به گوشه‌ای از قفس برود، هرگز زبانش به این نمیرسد که جای گل خالی است.