شمارهٔ ۱۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جلوه شمع تجلی قسم می‌خورد و آن را نماد عشق و زندگی می‌داند. او عشق را بهاری زنده و شاداب توصیف می‌کند و به محبوبش اشاره می‌کند که همچون شمع، دل‌های عاشقان را روشن و پرورش می‌دهد. پروانه‌هایی که دور شمع می‌چرخند، نماد دلدادگی و عشق بی‌پایان هستند.
قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی استکه عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است
هوش مصنوعی: به نور شمعی که نمایانگر جلوههای الهی است قسم، زیرا روشنایی آن از ازل وجود داشته و عشق جوانان بهار، نشانهای از زندگی و سرزندگی است.
عزیزدار دل پاره پاره ما راکه شمع را پر پروانه مصحف بغلی است
هوش مصنوعی: عزیز ما که دلمان پر از درد و رنج است، چون شمعی است که پروانهاش به دور او میچرخد و محبت و عشق را به شکل خاصی نشان می‌دهد.