شمارهٔ ۱۵۳
هوش مصنوعی: این اشعار به مفهوم بی‌ثمری زندگی و آرزوهای پوچ اشاره دارد. شاعر به ما می‌گوید که هستی و زندگی واقعی نیستند و آرزوها تنها در خیال باقی می‌مانند. همچنین اشاره می‌کند که تلاش برای کسب دنیا و استفاده از آن غالباً بی‌فایده است، چون آنچه که به دست می‌آید در نهایت به خزانه آرزوها تعلق دارد و نمی‌تواند کاملاً برآورده کننده نیازهای واقعی انسان باشد.
هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست
هوش مصنوعی: اگر وجودی باقی نماند و تنها آرزوهای بیهوده در ذهن باشد، بهتر است که تمام این آرزوها را کنار بگذاریم و به زیبایی و عطری که در کدو (به عنوان نمادی از زندگی و رشد) وجود دارد، اهمیت دهیم.
دخل جهان سفله نگردد به خرج کمچندان که می برند به خاک آرزو بجاست
هوش مصنوعی: درآمد کسانی که بیارزشاند، هرگز با هزینه کمشان جبران نمیشود؛ زیرا آنها آرزوهایشان را به خاک میسپارند.