شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: این شعر به جستجوی آرزوها و نیازها در مکان‌های مقدس و گناهکار اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در میان عبادت‌ها و توبه‌ها، آنچه که برای انسان ارزشمند و گرانبهاست، گم شده است. همچنین کودک درون انسان که در دنیای خاکی ما زندگی می‌کند، خواسته‌ها و لحظات با ارزشش را از دست داده است.
در جوش خلق کعبه حاجات گم شده استدر توبه شکسته خرابات گم شده است
هوش مصنوعی: در میان شوق و تمایل مردم، امیدها و آرزوهای گمشدهای وجود دارد و در بازگشت به سمت خدا، ناپاکیها و ضعفها نیز به فراموشی سپرده شده است.
آن طفل مشربیم که در مشت خاک مابس گوهر گرامی اوقات گم شده است
هوش مصنوعی: این کودک باصفا و معصوم که در دستان ماست، در واقع نماد گنجینههای ارزشمندی از زمانهای گذشته است که در دل خاک ما پنهان شدهاند.