شمارهٔ ۱۶۸
هوش مصنوعی: شاعر از طعم خوشمزه پسته و زیبایی صبحگاهی که از چهره محبوبش ناشی میشود صحبت میکند. او از خدا درخواست میکند که چشمهای خمار و زیبا را از آسیب و چشم زخم محافظت کند، چون باغی که پر از بنفشه است، حالتی مست و شگفتانگیز به خود گرفته است.
از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
هوش مصنوعی: از پستهٔ تو طعم شیرینی و زیبایی به وجود آمده و صبح زیبای تو از چهرهٔ گلگونت آغاز شده است.
یارب ز چشم زخم خمارش نگاه دارباغ از بنفشه سرمه مستی کشیده است
هوش مصنوعی: ای خدای من، از چشم بد و آسیبهای نگاه معشوقم محافظت کن. باغ از گلهای بنفشه، پر از شراب و مستی شده است.