شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق تو برای رشد و پیشرفت ما ضروری نیست. همچنین بیان می‌کند که نیازی به زیبایی‌های ظاهری و زرق و برق دنیاست و در نهایت، تأکید می‌کند که در زیر فشار و منت دیگران نباید عریان و بی‌پناه بمانیم؛ چرا که حقیقت و ملکوت درون ما به ظواهر دنیوی احتیاجی ندارد.
عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست
هوش مصنوعی: عشق تو برای شادابی و رونق ما لازم نیست؛ مانند اینکه این برق به دست گیاه نیاز ندارد.
در زیر بار منت عریان تنی مروملک تجردست، قبا احتیاج نیست
هوش مصنوعی: زیر بار گران منت، نیازی به لباس و تزیین ندارم. دنیای معنوی و روحانی ارزش بیشتری دارد و به این قباهای دنیوی نیازی نیست.