شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی چهره و ویژگی‌های روحی و معنوی انسان اشاره دارند. شاعر با تشبیه رخسار محبوب به لاله و شبنم، از شادابی و جذابیت او سخن می‌گوید. همچنین، او بر اهمیت خلوت و دوری از جمع‌های زمانه تأکید می‌کند و می‌گوید که در این تنهایی، معانی عمیق‌تری پیدا می‌شود. در نهایت، اشاره به دوری از طمع و فهم عمیق زندگی، حتی در میان افراد ناتوان و پیر، اهمیت دارد.
رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست
هوش مصنوعی: چهرهی تو زیباتر از گل لاله است و شبنم بر روی گلها، چهرهی تو را شگفتانگیزتر می‌کند.
بسیار به از صحبت ابنای زمان استدر مشرب من، خلوت اگر خلوت گورست
هوش مصنوعی: نشستن و گفتگو کردن با مردم زمانه خودم را بیشتر از صحبت با دیگران میپسندم. حتی اگر این گفتگو در تنهایی و دور از شلوغی باشد، برایم ارزشمندتر است.
خواری ز طمع دور نگردد که عصاکشهر چند که در پیش بود پیر و کورست
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر طمع و خواستههای دنیوی خود را حقیر می‌کند، هرچقدر هم که به دیگران نزدیک باشد، در واقع از چشمها پنهان و نابینا است و نمیتواند به درستی ببیند.