تناجی
صائب

شمارهٔ ۲۲۲

روح را با تن شکم‌پرور برابر می‌کندبادبان را کشتی پربار لنگر می‌کند
تخم نیکی را زمین پاک اکسیر بقاستقطره آبی که نوشد تیغ جوهر می‌کند