شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و دل‌باختگی اشاره دارد. نخستین بیت بیان می‌کند که دل عاشق به بهشت نیز قانع نمی‌شود و تنها با دیدار معشوق آرامش می‌یابد. در دومین بیت، شاعر به اهمیت نگاه‌داشتن به نیازهای زیر دستان اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند گوهر از رشته خود جدا نمی‌شود. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که اگرچه زمین خشک است، اما دل‌های پاک و سبک‌روح در دریا غرق نمی‌شوند. به طور کلی، این اشعار به عمق احساسات عاشقانه و حساسیت به نیازهای دیگران پرداخته است.
دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گرددتسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد
هوش مصنوعی: دل عاشق از محبوب خود هیچگاه راضی نمی‌شود و برای آرامش خود به بهشت نیز قانع نخواهد بود. عطش دیدار محبوب را تنها با نهر کوثر (آب بهشتی) هم نمیتواند سیراب کند.
نیم غافل ز پاس زیردستان در زبردستیچو گوهر رشته از پهلوی من لاغر نمی گردد
هوش مصنوعی: اگر از زیر دستانم غافل شوم، در حالی که خود را در توانایی هایم برتر می دانم، مانند این است که گوهر با رشته ای به من وابسته است و از کنار من نمی افتد، هرچند که به ظاهر لاغر و ضعیف باشد.
گرانجان در زمین خشک گردد غرق چون قارونکف پای سبکروحان ز دریا تر نمی گردد
هوش مصنوعی: افراد سنگیندل و با نفسانیت، در دنیای بیروح و خشک به ورطهی هلاکت میافتند، در حالی که روحهای سبکبار و آزاد، هرگز از نعمتها و زیباییهای زندگی دریا بیبهره نمیمانند.