تناجی
صائب

شمارهٔ ۲۵۰

چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود
از شکست شیشه درهم نشکند بال پریتن اگر از پا درآید دل به جای خود بود