شمارهٔ ۲۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از اثرات توبه و هشیاری صحبت می‌کند که موجب تغییر در حال و هوای دلش می‌شود. او جنون و نشانه‌های ننگ را در مقابل هشیاری قرار می‌دهد و به تصویر هلال عید که در قلب شفق وجود دارد، اشاره می‌کند که شبیه شمشیری است که رنگ خون شهیدان را به خود می‌گیرد. این تصویرها نشان‌دهنده تضاد بین نور و تاریکی، حیات و مرگ است.
(جنون از نشئه هشیاری من ننگ می‌گیردز نور توبه‌ام آیینه دل زنگ می‌گیرد)
هوش مصنوعی: جنون از حالت پرستی و هشیاری من خجالت میکشد و دل من از نور توبه‌ام زنگار می‌گیرد.
(هلال عید در قلب شفق دانی چه را ماند؟چو شمشیری که از خون شهیدان رنگ می‌گیرد)
هوش مصنوعی: هلال عید در دل افق سرخ مثل یک شمشیر است که رنگی از خون شهیدان گرفته. این تصویر نشاندهندهی زیبایی و درد همراه با هم است؛ زیبایی آغاز یک جشن و عمق احساسات ناشی از فراق و خونریزیهایی که گذشتگان به یادگار گذاشتهاند.