شمارهٔ ۲۸۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی چهره محبوبش اشاره می‌کند که تأثیری شگفت‌انگیز بر شب و مهتاب دارد. لب‌های او مانند دارویی مدهوش‌کننده‌اند و در شراب ناب می‌ریزند. همچنین شاعر از تضاد میان شادی بلبلان و غم شبنم در گوش گل‌ها سخن می‌گوید که نشان‌دهنده‌ی دشمنی یا غم عمیق میان زیبایی‌هاست.
صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزدلبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهاش همچون نوری است که بر ماه تابیده میشود و لبهایش در حالت بیخبر از دنیا، گویی در شراب خالص غوطهور هستند.
نمی دانم چه خصمی با نوای بلبلان داردکه شبنم هر سحر در گوش گل سیماب می ریزد
هوش مصنوعی: نمیدانم چه کینهای با صدای بلبلها دارد که هر صبح، شبنم را بر روی گلهای زیبا میریزد.