شمارهٔ ۲۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سرنوشت مژگان (مژه‌ها) اشاره می‌کند که اگر به خوناب غلت بخورد، هنوز خشک باقی می‌ماند. او می‌گوید که مانند رشته‌ای در آب، نمی‌تواند به دلیل غلتیدن در آبی، تر شود. شاعر به راز عشق دردناک اشاره می‌کند و از اینکه برخی افراد با وجود این درد، به ظاهر بی‌احساس هستند، تعجب می‌کند.
همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتدنگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلتد
هوش مصنوعی: مژگان کسی که خشک شده، حتی اگر در خون هم بچرخد، نرمی و رطوبت خود را به دست نمیآورد؛ مانند دانههای مروارید که اگر در آب بغلتند، باز هم همانند قبل باقی میمانند.
که بیرون می‌دهد راز گلوسوز محبت را؟عجب دارم ز دست رعشه‌داران این گهر غلتد
هوش مصنوعی: کیست که راز عشق سوزان را فاش می‌کند؟ عجیب است که این گوهر در دستان لرزان افرادی بیفتد.