شمارهٔ ۳۱۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت زلف محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که زمانی به یاد او دلتنگ می‌شود که زلفش را در خیال خود تصور کند. او همچنین زیبایی پرتو محبت محبوب را فراتر از آنچه در آینه دیده می‌شود توصیف می‌کند. در ادامه، با اشاره به مژگان محبوب، شاعر بیان می‌کند که هرکس به چهره‌ای زیبا نگاه کند، تحت تأثیر زیبایی و عشق آن قرار می‌گیرد.
زلف او کی به خیال من غمناک افتد؟مگر از شانه به فکر دل صد چاک افتد
هوش مصنوعی: زلف او چگونه میتواند به خاطر من غمگین شود؟ مگر اینکه از روی شانهاش به یاد دل، صد زخم و شکاف به وجود آید.
پرتو حسن غریب تو ازان شوخترستکه ازو عکس بر آیینه ادراک افتد
هوش مصنوعی: نور زیبایی نازنین تو آنقدر دلرباست که حتی انعکاس آن در آینههای عقل و فهم نیز میافتد.
رشته گوهر سیراب شود مژگانشهر که را چشم بر آن روی عرقناک افتد
هوش مصنوعی: هر که به چهرهی شفاف و عرق کردهی او نگاه کند، دلش به شدت شیفته و سرشار از عشق می‌شود.