شمارهٔ ۳۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از عدم وفاداری یا بی‌محبتی محبوبش شکایت می‌کند و از بخت بد خود گله دارد که به او نیکی نکرده و تنها اتهام شوری را به او داده است.
(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)
هوش مصنوعی: کاش در تمام عمرم یک بار هم نفرین نکرده بودم. ای کاش این سرنوشت بدی که بر من سایه افکنده، به من نسبت داده نمی‌شد.