شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات و سختی‌های خود می‌پردازد. مرغ او نماد آزادی است، ولی حتی در آشیانه خود نیز احساس آزادی نمی‌کند. همچنین، او به یاد خاطرات دوستش می‌افتد و درمی‌یابد که یاد دوست کم از ضربه‌ای که معلمش به او زده نیست. به طور کلی، این شعر به تضاد بین آزادی و محدودیت، و همچنین به یادآوری دل‌تنگی‌های گذشته اشاره دارد.
مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبودآشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود
هوش مصنوعی: مرغ من حتی در دل تخم هم احساس آزادی نداشت؛ خانهاش هیچ فرقی با منزل صیاد نداشت.
دل بی درد من از خواب فراموشی جستنامه دوست کم از سیلی استاد نبود
هوش مصنوعی: دل بیدرد من از خواب فراموشی برخاست و نامهی دوستی را خواند که از سیلی استاد کمتر نبود.