شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: این ابیات از شعر نشان‌دهنده حسرت و احساس ناشناخته بودن عشق است. شاعر به زیبا و نازکدلی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که بی‌احساس شدن او به هیچ‌چیز نمی‌ارزد. او همچنین به کم‌وزنی و سبکی عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در اینجا معیاری برای سنجش عشق وجود ندارد. در حقیقت، ابیات به ناکامی و عدم دسترسی به عشق واقعی اشاره دارند.
نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
هوش مصنوعی: من عاشق کسی نمیشوم که به من محبتی نکرده است. چه فایدهای دارد که به گلی علاقمند شوم در حالی که بویی از شادابی و محبت ندارد؟
بیستون پیش سبکدستی ما بی وزن استعشق را سنگ کم اینجا به ترازو نبود
هوش مصنوعی: کوه بیستون در برابر هنر و مهارت ما کماهمیت است و عشق به اندازهای سنگین نیست که در اینجا بتوان آن را سنجید.