شمارهٔ ۳۸۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به توصیف حالتی سرخوشانه و شادابی می‌پردازد. او از شخصی صحبت می‌کند که در حال رقصیدن و شادمانی است و از شراب ناب نوشیده. همچنین، به زیبایی و جذابیت چشم‌هایش اشاره می‌کند و احساس می‌کند که محبوبش در روز گذشته غایب بوده است، در حالی که ابروهایش مانند کمان محبتی را به او هدیه داده است.
می خرامید و صبوح از می بی غش زده بودلاله ای بود که سر از دل آتش زده بود
هوش مصنوعی: او با زیبایی و طراوتی خاص به راه میرفت و مشغول نوشیدن شراب بود. مانند لالهای بود که از دل آتش سر برآورده است.
ای مه عید کجا گم شده بودی دیروز؟که کمان ابروی من دست به ترکش زده بود
هوش مصنوعی: ای ماه زیبا، دیروز کجا بودی که وقتی غمگین بودم، ابرویم به شکل کمان تیر رفته بود؟