شمارهٔ ۳۸۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به یادگیری و احساسات خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که پیش از این، دلش مثل یک گلستان شاداب بود و هر زخم و چاکی که در دلش بود، نشانه‌ای از شادی و لبخند می‌داشت. او همچنین به دوران غم‌انگیزی که از جنون و عاشقی فاصله گرفته‌اند اشاره می‌کند و یاد مجنون را به خاطر می‌آورد که همیشه در حال جنب و جوش و عشق ورزی بود.
پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بودهر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود
هوش مصنوعی: قبل از این، سینهام مانند باغی پر از گل بود و هر شکاف در دل من، لبخندی دلنشین داشت.
روزگاری است نرفتیم به صحرای جنونیاد مجنون که عجب سلسله جنبانی بود!
هوش مصنوعی: ما مدتی است که به دنیای خیال و جنون نرفتهایم و به یاد مجنون میافتیم که چقدر زیبا و با شور و شوق میرقصید و زندگی میکرد.