تناجی
صائب

شمارهٔ ۳۸۹

(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
(یک صبحدم به طرف گلستان گذشته ایشبنم هنوز بر رخ گل آب می زند؟)