شمارهٔ ۴۰۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تصویرسازی از زیبایی و زخم爱的 می‌پردازد. او از آسیب‌هایی که زیبایی (چشم‌ها و مژگان) می‌تواند به دل بزند سخن می‌گوید و اینکه چگونه دل با این زیبایی‌ها آسیب می‌بیند. همچنین به لحظات دلچسب صبح و خنده اشاره می‌کند و از این می‌پرسد که چرا باید کسی دندان‌هایش را به خنده نشان دهد، در حالی که این لحظه نویدبخش خوشی است.
دل روبرو به خنجر مژگان چرا شودبا برق، خار دست و گریبان چرا شود؟
هوش مصنوعی: چرا دل عاشق با چشمهای زیبا و مژگان مثل خنجر زخمی میشود؟ و چرا وقتی که در دست و گلو خار است، این درد را تحمل می‌کند؟
جان داد صبح بر سر یک خنده خنکدندان کس به خنده نمایان چرا شود؟
هوش مصنوعی: صبح با خندهای لطیف و دلنشین جان خود را فدا کرد. چرا کسی باید به خاطر خنده خود را ظاهر کند؟