شمارهٔ ۴۰۴
هوش مصنوعی: این شعر به تلخی و دشواری زندگی اشاره دارد. شاعر از عمر خود که به غم و ناامیدی می‌گذرد و اشک‌هایش که به زیبایی گل‌ها مشابه است، سخن می‌گوید. او از عاشقان می‌خواهد که همین صحبت‌ها را درباره عشق در دنیای پر از قید و بند و درد و رنج زندگی مطرح کنند، که در آن زیبایی‌ها به سختی قابل مشاهده‌اند.
عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود
هوش مصنوعی: عمرم به سختی و مشکلات سپری میشود، اما اشکهایم همچون گل و لاله زیبا و پر رنگ هستند.
با عاشقان همین سخن عاشقی بگویدر کشور قفس زر گل خرج می شود
هوش مصنوعی: با عاشقان باید درباره عشق صحبت کرد، زیرا در دنیای محدود و محصور، هزینه عشق تنها به شکل زیبایی و زرق و برق هزینه میشود.