شمارهٔ ۴۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات و دشواری‌های ناشی از عشق و جدایی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خواب و استراحتش به خاطر یاد محبوبش مختل شده و هرچه تلاش کند، نمی‌تواند بر تلخی این احساسات غلبه کند. او به تلخی زندگی اشاره می‌کند که حتی در شرایط بد و بی‌آبی، شیرینی و زیبایی وجود ندارد. در نهایت، شاعر به وضعیت سخت و عاطفی خود در عشق اشاره می‌کند.
از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
هوش مصنوعی: چشمان بازیگوش تو هرگز به خواب نمیروند، حتی اگر زیر ابرهای توفنده و رعد و برق قرار بگیرند.
تلخی پذیر باش که بی آب تلخ و شورچون گوهر استخوان تو شیرین نمی شود
هوش مصنوعی: تحمل تلخیها و سختیها را داشته باش، زیرا مانند گوهر که از استخوان به دست میآید، در شرایط دشوار هرگز شیرین و خوشایند نخواهد شد.