شمارهٔ ۴۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و ارادت عمیق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر دلی شایسته عشق تو نیست و فقط دلی که به تو نزدیک شود، ارزش این عشق را دارد. همچنین اشاره می‌کند که زیبایی و شگفتی تو باعث حیرت و تحیر سبزه‌ها و گل‌ها می‌شود. در نهایت، به قدرت عشق اشاره می‌کند که می‌تواند همه‌چیز را فدای محبوب کند.
نه هر دل جای سودای تو باشددلی کز جا رود جای تو باشد
هوش مصنوعی: هر دلی نمیتواند آرزوی تو را در دل داشته باشد؛ دلی که از مکان خود برود، تنها برای تو آماده نیست.
گل از شبنم سراپا چشم گردیدکه حیران تماشای تو باشد
هوش مصنوعی: گل به خاطر شبنم، تمام وجودش پر از نگاه و زیبایی شده است، تا بتواند شگفتزده از تماشای تو باشد.
دو عالم را تواند پشت پا زدسر هر کس که در پای تو باشد
هوش مصنوعی: انسانی که عشق و محبت تو را دارد، می‌تواند بر تمام دنیا غلبه کند و به خود ببالد.