شمارهٔ ۴۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم آرامش و رهایی اشاره دارد. کسی که آب خویش را کنترل کند، به آرامش و صفا می‌رسد. کسی که اندوه و اشک را در خود نگه دارد، مانند گوهری با ارزش می‌شود. وقتی که فرد از دنیا و مشکلات دست بکشد، به آرامش دائمی می‌رسد، همچنان که نخل وقتی بار ندارد، به راحتی و آرامی می‌خوابد.
هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود
هوش مصنوعی: هر کسی که در برابر مشکلات و سختیها مقاومت کند، به موفقیت و بهروزی می‌رسد؛ اما کسی که ناامید شود و اشک بریزد، دچار ناکامی و غم خواهد شد.
هر که فشاند از جهان دست خود آسوده شدخواب فراغت کند نخل چو بی بر شود
هوش مصنوعی: هر کسی که از دنیا دل بکند و وابستگیهایش را رها کند، آرامش و راحتی را پیدا میکند؛ همانطور که درخت نخل وقتی بدون بار باشد، بهتر استراحت میکند.