شمارهٔ ۴۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که کسانی که پیش از مرگ از دنیای غم و اندوه رها می‌شوند، آزاد شده‌اند. همچنین، خروج از این دنیا به معنای رهایی از مشکلات و سختی‌هاست. به گفته شاعر، فقر و تنگدستی سبب آورده‌ی اشک و گریه می‌شود و در نهایت، تصویر این حالت به نوعی رهایی از این دنیای سختی‌ها و غم‌ها تلقی می‌شود.
هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص
هوش مصنوعی: هر کسی که قبل از مرگ از دنیا دل بکند و راهی شود، از تمامی غم‌ها و دردهای این جهان رهایی مییابد. هر کس که از این دنیا خارج شود، دیگر از آنچه در این عالم هست آزاد می‌شود.
تنگدستی راست لازم گریه بی اختیارتاک تاآورد برگ از چشم پر نم شد خلاص
هوش مصنوعی: فقر و تنگدستی باعث می‌شود که انسان به صورت ناخواسته گریه کند، مانند اینکه به یکدفعه چهرهاش از اشک پر شود و برگی از حالت غمگینش به زمین بیفتد.