شمارهٔ ۴۹۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و لطافت کار خود اشاره می‌کند. او پرده از حسن عمل برمی‌دارد و مانند صدفی، زیبایی را از دل آب بیرون می‌کشد. همچنین او به هنرمندی در ایجاد محبت و زیبایی می‌پردازد و ناز و محبت را از لبان زیبا و میگون می‌گیرد.
به طور کلی، شعر به زیبایی شناسی و عشق اشاره دارد.
پرده بر حسن عمل از دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
هوش مصنوعی: من به آرامی و با دقت، زیبایی و ارزش کارهای نیک را از زیر پرده بیرون میآورم، همانطور که صدف، مروارید را از درون آب بیرون میآورد.
مهر گل را بر گلاب انداختن کار من استناز آن لبهای میگون را ز ساغر می کشم
هوش مصنوعی: من کارم این است که زیبایی و لطافت گل را به گلاب منتقل کنم و از آن لبهای دلربا همچون نوشیدنی لذت ببرم.