شمارهٔ ۵۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حسرت و آرزوهایش اشاره دارد. او از این می‌گوید که چقدر خوشبخت است که همسفر کسی است که سفرش را می‌بیند و اگر بتواند در کنار او باشد، احساس افتخار و شگفتی دارد. همچنین، او بیان می‌کند که حتی اگر عمر جاویدانی داشته باشد، باز هم از خجلت و دلتنگی رنج می‌برد و همیشه در جستجوی محبوبش خواهد بود.
من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟زهی دولت اگر در رهگذارش پی سپر گردم
هوش مصنوعی: من چه بختی دارم که بتوانم با او همراه شوم؟ چه خوششانسیای اگر در مسیر او از خود دفاع کنم.
همان خجلت کشم، با عمر جاویدان اگر خواهمبه قدر گرد دل گشتن ترا برگرد سرگردم
هوش مصنوعی: من با وجود زندگی ابدی، همچنان شرمندهام. اگر بخواهم به اندازه یک گرد هوای دور تو بچرخم، میخواهم سرگردان شوم.