تناجی
صائب

شمارهٔ ۵۱۰

به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟
ز بوی گل گرانی می کشد نازک نهال منبه چندین کوه غم بر خاطر او بار چون گردم؟