شمارهٔ ۵۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس عمیق خود سخن می‌گوید و به دنبال جذبه‌ای است که او را به پرواز و آزادی برساند. او از مرحله‌ای که در آن قرار دارد، سبکبال و آزاد به آغاز زندگی جدیدی می‌اندیشد. در عین حال، اشاره می‌کند که در دنیای پرچالش کنونی، نفس و وجود او به سوز و گداز می‌افتد و نمی‌تواند به حالت قبلی خود بازگردد.
جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
هوش مصنوعی: آیا نیرویی هست که مرا از این دنیا به اوج و پرواز برساند؟ احساس سبکی میکنم و میخواهم از پایان به شروع برگردم.
صبح محشر نفس بیهده ای می سوزدنه چنان رفته ام از خود که دگر باز آیم
هوش مصنوعی: در صبح قیامت، نفس من با بیهودهگی میسوزد، زیرا تا حدی از خود رفتهام که دیگر نمیتوانم به زندگی قبلیام بازگردم.