شمارهٔ ۵۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جستجوی شخصی می‌پردازد که بتواند اختیار خرد را به او بسپارد. او به حالت مستی اشاره می‌کند و می‌خواهد که دست خود را به دست سبویی بسپارد. همچنین هر جا که نگاه می‌کند، آرزوهای بسیاری را می‌بیند و از خود می‌پرسد که زلف معشوقش را به کدام آرزو تقدیم کند. در اینجا حس عاطفی و longing (آرزو) خود را به وضوح ابراز می‌کند.
کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم
هوش مصنوعی: کسی را میشناسم که میتوانم کنترل عقل و اندیشهام را به او بسپارم. با حالتی شاد و مست، دست خود را به سوی سبو دراز میکنم.
بر هر طرف که می نگرم حشر آرزوستزلف ترا به دست کدام آرزو دهم؟
هوش مصنوعی: هر جا که نگاه میکنم، پر از آرزوهاست. حالا نمیدانم باید زلف تو را به کدام آرزو بسپارم.