شمارهٔ ۵۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت دختران اشاره دارد و بیانگر این است که نباید زیبایی آن‌ها را در معرض آفتاب و در معرض دید همگان قرار داد. شاعر به نوعی از شرم و حیا سخن می‌گوید و از دیریابی در نمایاندن زشتی‌ها و آسیب‌های احتمالی که ممکن است به زیبایی‌ها برسد، هشدار می‌دهد. به عبارتی، زیبایی را باید با احتیاط و در خفا نگاه داشت.
نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
هوش مصنوعی: اگر شرم و حیا در چهرهات از زیر نقاب بروز کند، هیچگاه به گونهای نمیرسد که کاری به روشنایی و نور آفتاب انجام دهی.
هوا چو ابر شود شیشه را به جلوه درآورمباد دختر رز را به آفتاب نمایی
هوش مصنوعی: وقتی هوا ابری میشود، شیشه را به زیبایی در معرض نمایش بگذار، اما دختر گلی را در برابر آفتاب قرار نده.