شمارهٔ ۵۹۹
هوش مصنوعی: این شعر می‌گوید که برای درمان مشکلات ابتدا باید به درون خود نگاه کنیم و سپس به دیگران بخندیم. همچنین اشاره می‌کند که فقط یک نفر از صد نفر به دلیلی پنهان آسیب نمی‌بیند و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که کسی که کمتر از آتش (سپند) است، نباید صدای بلندی داشته باشد. به طور کلی، این شعر بر اهمیت خودآگاهی و humildity تأکید دارد.
اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
هوش مصنوعی: در ابتدا به کسی که موردنظر داریم با نگاه محبتآمیز نزدیک شویم و سپس میتوانیم دیگران را با شوخی و لبخند به هدفمان جذب کنیم.
از صد یکی به سوز نهانی نمی رسدای کمتر از سپند، صدایی بلند کن
هوش مصنوعی: از میان صد نفر فقط یکی از آنها به درد دلها و احساسات پنهان میرسد. تو که حتی از وجود خودت هم کمتر ارزشی داری، پس صدای خود را بلند کن تا شنیده شوی.