شمارهٔ ۶۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شکوه قیامت اشاره می‌کند و نخل را به قامت رعنای معشوق تشبیه می‌کند. او از حق افتادگان و ناتوانان سخن می‌گوید و بر این باور است که کسی نمی‌تواند آنها را زیر پا بگذارد، چرا که عشق و بوسه‌اش به معشوق دارای قدرت و اهمیت ویژه‌ای است.
ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
هوش مصنوعی: ای روز قیامت، نخل زیبای تو همانند نخل رعنایی است که به بار نشسته است و بر فراز تو قرار دارد.
حق ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟بوسه من کارها دارد به خاک پای تو
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند حق ما را که در معرض ظلم و بیعدالتی هستیم نادیده بگیرد. عشق و احساسی که دارم، تأثیری عمیق و بزرگ بر زمینت، و در نتیجه بر زندگیات دارد.