شمارهٔ ۶۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساسات عمیق و دردناک خود را بیان می‌کند. او به جای افراد خاص، پیام‌هایی از خاک و درد به کوی محبوبش می‌فرستد و اذعان می‌کند که قدرت بیان احساساتش را ندارد. در انتها، به جای نوشتن نامه‌ای زیبا، تنها پیام‌هایی ساده و طبیعی ارسال می‌کند.
به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
هوش مصنوعی: به سمت خانهاش پیامی پر از غم و اندوه میفرستم که از دل شکستهام برمیخیزد.
دماغ نامه پردازی ندارمبه مستان برگ تاکی می فرستم
هوش مصنوعی: من توانایی نوشتن نامه‌ای زیبا و دلنشین را ندارم، بنابراین برای مستان فقط چند برگ از تاک میفرستم.