شمارهٔ ۶۲۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسی عمیق از درد و رنج درونی شاعر است. او از نصیحت دیگران در مورد مشکلاتش به شدت فاصله می‌گیرد و از تلخی‌هایی که می‌تواند بیشتر او را آزار دهد می‌گریزد. همچنین، بیانگر این است که در شرایط سخت جامعه، رفتار ناپسند دیگران بر روی روح و روان او تاثیر منفی می‌گذارد و حتی احساس یکرنگی و صداقت در او محو شده است. در مجموع، شاعر درگیر اندوه و ناامیدی است و هیچ‌کس نمی‌تواند دردی که او تحمل می‌کند را درک کند.
از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
هوش مصنوعی: از نصیحت کردن دست بردار، زیرا که حال دلم خراب است و این نوع نصیحت مانند دارویی تلخ برای من است که حال و روزم را بدتر می‌کند.
جوش یکرنگی ز من نام و نشان برداشته استمی دهد آزار خود، هر کس دهد آزار من
هوش مصنوعی: از من رنگ و نشانی باقی نمانده است و هر کسی که به من آسیب رساند، خود را آزار میدهد.