تناجی
صائب

شمارهٔ ۶۴۵

ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
به خون آغشته نتوان دید آن لبهای نازک راوگرنه با تو می گفتم چها گفتی، چها کردی