شمارهٔ ۶۴۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی خط خود و عاشقی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس مانند او خطی زیبا ندارد و هیچ دورانی عاشقانه‌تر از او وجود ندارد. او از شور و شوق عشق خود سخن می‌گوید و به حالت خاصی که در این عشق دارد، اشاره می‌کند که باعث می‌شود به آسمان برسد و در عوالم بالاتر پرواز کند.
ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشیندارد صفحه دوران چو من عاشق بناگوشی
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به زیبایی خط من نیست، من مانند غلامی در حلقه در هستم. صفحه روزگار هم مانند من عاشق و محو زیبایی گوش محبوب نیست.
مرا در قلزمی شور محبت می دهد جولانکه باشد آسمان آنجا حباب خانه بر دوشی
هوش مصنوعی: عشق و محبت در وجود من به قدری قوت گرفته که مثل یک شور و هیجان مرا به حرکت درمیآورد. در این حال، احساس میکنم که آسمان آنجا به شکل حبابی در بالای سر من معلق است، گویی همۀ عالم بههایخانه بر دوش من است.