شمارهٔ ۶۵۰
هوش مصنوعی: سخن شعر دربارهٔ تغییر و راست‌گرایی است. شاعر به فردی (احتمالاً انور) می‌گوید که باید حقیقت را ببیند و از کجی و انحراف دوری کند. او به او یادآوری می‌کند که به خاطر گرسنگی و نیاز، مجبور نیست به هر طرف برود و تلاش کند. همچنین به او هشدار می‌دهد که از انحراف و بی‌توجهی خود بازگردد و به سمت درست هدایت شود، حتی اگر خود را نالایق ببیند. در نهایت، شاعر به صداقت و بازگشت به مسیر صحیح تأکید دارد.
از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
هوش مصنوعی: اگر از کجی و انحراف دوری کنی و بر راه درست قدم برداری، به راستی به جایی میرسی که بینظیر و زیبا خواهی بود.
نعل نان است در آتش ز پی گرسنگانچه ضرورست پی رزق به هر در گردی؟
هوش مصنوعی: نان در آتش به خاطر گرسنگان پخته میشود. چرا باید برای به دست آوردن روزی به هر در و دیواری برویم؟
خم نمودند قدت را که زمین گیر شوینه که از بی بصری حلقه هر در گردی
هوش مصنوعی: قد تو را به گونهای خم کردند که به زمین بیفتی، نه به خاطر ناتوانی خودت که فقط به خاطر نداشتن بینایی و عدم شناخت درست از محیط است که به هر دروازهای میخوری.
بوالهوس نیست به لطف تو سزاوار، ولیشرمت آید ز غلط کرده خود برگردی
هوش مصنوعی: هرچند من لایق محبت تو نیستم، اما شرم میکنم که به خاطر اشتباهاتم از تو دور شوم.