شمارهٔ ۶۷۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان تاثیر نغمه‌ها و ناله‌های نی می‌پردازد. او اشاره می‌کند که هر نغمه‌ای نمی‌تواند دل مستان را به وجد آورد و از ناله نی است که محفل مستان زنده می‌شود. او همچنین به سقوط از بلندی و افتادن به پای خم اشاره می‌کند و تصویر می‌کند که سرانجام، نی هم از جنس گل مستان می‌شود. به طور کلی، این ابیات به ارتباط عمیق موسیقی و احساسات مستان اشاره دارد.
هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
هوش مصنوعی: هر نغمه و آواز زیبایی نمی‌تواند دلهای شاد و سرمست را تحت تاثیر قرار دهد؛ تنها ناله نی است که میتواند روح و جان این مستان را به وجد بیاورد.
از طاق فرود آید و در پای خم افتدخشتی که سرانجام کنند از گل مستان
هوش مصنوعی: حجمی از خاک که روزی به اوج و بلندی رسیده بود، حالا به زمین افتاده و در زیر پای خمیده قرار گرفته است؛ این خاک سرانجام از چشمهای مستانه و زنده به وجود آمده است.