شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این اشعار به تعبیر اندوه و افسوس شاعر از نادیده گرفتن زیبایی‌ها و حسن ذات خود می‌پردازد. شاعر از اینکه چرا افراد به نمایش صفات خود می‌پردازند، در صورتی که ارزش واقعی در درون و ذاتشان نهفته است، ابراز تأسف می‌کند.
چون دریغ از دیده داری حسن ذات خویش رااز چه دادی عرض بر عالم صفات خویش را؟
هوش مصنوعی: چرا از زیبایی‌های واقعی خودت غافلی و صفات و ویژگی‌های خود را به دیگران نشان می‌دهی؟