شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی و روشنایی دل‌ها اشاره دارند که از وجود کسی (شخصی با کلاهی خاص) ناشی می‌شود. همچنین تداعی‌گر این است که شکست در کلاه او، به نمود و نمای دیگری از عشق و احساسات قلبی ختم می‌شود. به طور کلی، این ابیات به تأثیر مثبت و نورانی محبت و عشق پرداخته‌اند.
زهی ز روزن داغ تو روشنایی دل‌هاشکست طرف کلاه تو مومیایی دل‌ها
هوش مصنوعی: آه، چه نور زیبایی از روزنه‌ی داغ تو بر دل‌ها تابیده است، و چگونه عشق و احساسات در دل‌ها به واسطه‌ی زیبایی تو مانند مومیایی حفظ شده‌اند.