شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این بیت به تضاد و تقابل بین سختی و لطافت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل او به غایت سخت و محکم شده، اما این سختی باعث شده که او هرگز واقعیات و احساساتش را نشان ندهد. در واقع، سنگ زدن بر شیشه، نماد بی‌فایده و بی‌حاصل بودن تلاش‌هاست، زیرا هر دو طرف (دل سخت و شیشه آسیب‌پذیر) در وضعیت ناپایداری هستند.
بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ استسنگ بر شیشه من، شیشه زدن بر سنگ است
هوش مصنوعی: دل من به شدت از سختی و دشواری‌ها یکنواخت شده و با سنگی که به آن می‌زنند، تفاوتی ندارد. در واقع، هر بار که سنگ به شیشه‌ام برخورد می‌کند، دیگر مثل گذشته برایم معنی خاصی ندارد.