شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این نکته اشاره دارد که شکرگزاری از نعمت‌ها موجب نعمت‌های بیشتر می‌شود و کسی که شکر نعمت را به جا می‌آورد، به خوبی و زیبایی آن توجه دارد. در حقیقت، او می‌گوید که از کفران نعمت که در واقع عدم شکرگزاری است، زبانش بسته است و شکرگزاری را به عنوان یک فضیلت می‌ستاید.
مرا از شکر نه کفران نعمت بسته لب داردکه شکر آشکارا بویی از حسن طلب دارد
هوش مصنوعی: من به خاطر نعمت‌هایی که دارم، نمی‌توانم کفران کنم، زیرا شکرگزاری واقعی و آشکار همیشه بر بوی زیبایی و محبت دلالت دارد.